آنژیوپلاستی قلب یکی از موثرترین روش های درمانی برای باز کردن رگ های کرونری تنگ یا مسدود شده است.

در این روش، متخصص قلب با استفاده از یک کاتتر باریک و بالون مخصوص، مسیر جریان خون را در رگ باز می کند و در بیشتر موارد با قرار دادن استنت، از تنگ شدن دوباره رگ جلوگیری خواهد کرد.

این درمان می تواند علائمی مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس و کاهش تحمل فعالیت را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و خطر بروز سکته قلبی را نیز کمتر کند.

هدف از انجام آنژیوپلاستی

آنژیوپلاستی یک روش پزشکی است که یک شریان مسدود شده را باز می کند تا خون بیشتری در آن جریان یابد.

این روش مداخله عروق کرونر از راه پوست (PCI) نیز نامیده می شود.

هدف آنژیوپلاستی بهبود جریان خون در شریان های کرونری است که مسدود یا باریک شده اند، خون اکسیژن دار از طریق عروق کرونر به قلب می رسد.

در بیماری عروق کرونر، ماده چسبنده ای به نام پلاک در عروق کرونر ایجاد می شود.

این پلاک ها از موادی مانند کلسترول، کلسیم و غیره در خون ساخته شده اند.

با گذشت زمان، تجمع پلاک ها باعث باریک شدن یا حتی مسدود شدن رگ ها می شود و از رسیدن خون کافی به برخی از قسمت های قلب جلوگیری می کند.

آنژیوپلاستی عروق کرونر از طریق پوست (PTCA) نیز PCI نامیده می شود و اگر آنژیوپلاستی عروق کرونر با استنت گذاری باشد، معمولاً به آن PCI گفته می شود.

آنژیوپلاستی چگونه باعث باز شدن رگ قلب می شود؟

در آنژیوپلاستی، کاتتر از طریق شریان مچ دست یا کشاله ران وارد رگ شده و تا محل تنگی هدایت می شود.

سپس بالون کوچکی در محل انسداد باد می شود تا پلاک های تجمع یافته به دیواره رگ فشرده شوند و مسیر عبور خون باز شود.

در بسیاری از بیماران، پس از باز شدن رگ، استنت نیز در همان محل قرار می گیرد تا از بسته شدن مجدد آن جلوگیری شود.

تفاوت آنژیوپلاستی با آنژیوگرافی

آنژیوگرافی یک روش تشخیصی است که با تزریق ماده حاجب، وضعیت عروق کرونری را بررسی می کند و محل تنگی یا انسداد را مشخص می سازد.

در مقابل، آنژیوپلاستی یک روش درمانی است که پس از تشخیص انسداد، برای باز کردن رگ و بهبود جریان خون انجام می شود.

در برخی بیماران، اگر هنگام آنژیوگرافی انسداد قابل درمان مشاهده شود، پزشک متخصصی مانند دکتر بهاره اسدزاده ممکن است همان جلسه آنژیوپلاستی را نیز انجام دهد.

چه کسانی به آنژیوپلاستی نیاز دارند؟

در ادامه درباره کسانی که امکان دارد به آنژیوپلاستی نیاز داشته باشند، توضیح داده می شود:

• افرادی که بیماری عروق کرونر (CAD) دارند و علائمی مانند علت درد قفسه سینه، تنگی نفس یا خستگی را تجربه می کنند.
• افراد مبتلا به بیماری شریان محیطی (PAD) با علائمی مانند درد پا، تنگی نفس یا زخم پا
• افراد دارای آنوریسم آئورت (برآمدگی در دیواره شریان اصلی بدن)
• افرادی که رگ خونی‌شان به‌دلیل حمله قلبی یا سکته مغزی مسدود شده است
• تعیین نهایی نیاز به آنژیوپلاستی

پزشک با بررسی وضعیت بیمار، مزایا و خطرات را می‌سنجد و تصمیم نهایی را اعلام می‌کند.

چه افرادی برای آنژیوپلاستی مناسب نیستند؟

آنژیوپلاستی عروق کرونر یکی از روش های رایج برای باز کردن رگ های تنگ یا مسدود شده قلب است، اما این روش برای همه بیماران انتخاب مناسبی نیست.

تصمیم برای انجام آنژیوپلاستی بر اساس محل و شدت گرفتگی، تعداد رگ های درگیر، وضعیت عضله قلب و شرایط عمومی بیمار گرفته می شود.

بنابراین، وجود یک بیماری زمینه ای به تنهایی به معنی ممنوع بودن آنژیوپلاستی نیست.

گرفتگی یا انسداد پیچیده عروق کرونر

برخی گرفتگی ها به دلیل طول زیاد ضایعه، کلسیفیکاسیون شدید، پیچیدگی آناتومیک یا انسداد کامل مزمن، ممکن است برای آنژیوپلاستی معمولی مناسب نباشند یا به تکنیک های تخصصی تری نیاز داشته باشند.

در چنین شرایطی ممکن است پزشک روش های مداخله ای پیچیده تر یا جراحی بای پس عروق کرونر را بررسی کند.

ناهنجاری های ساختاری عروق قلب

وجود برخی ناهنجاری های آناتومیک یا پیچیدگی در مسیر عروق می تواند ورود کاتتر، عبور تجهیزات یا قرار دادن استنت را دشوار کند.

این وضعیت لزوما به معنای ممنوعیت قطعی آنژیوپلاستی نیست، اما ممکن است روش درمانی دیگری را مناسب تر کند.

شرایط عمومی نامناسب برای مداخله

بیماری های شدید و کنترل نشده، مشکلات جدی کلیوی، اختلالات قابل توجه انعقاد خون یا شرایطی که خطر خونریزی و عوارض مداخله را افزایش می دهند، می توانند بر تصمیم گیری تاثیر بگذارند.

در این موارد ابتدا باید خطرات و فواید آنژیوپلاستی ارزیابی شود.

فشار خون بالا به تنهایی مانع آنژیوپلاستی نیست

فشار خون بالا به خودی خود معمولا منع قطعی آنژیوپلاستی محسوب نمی شود.

اگر فشار خون به شدت بالا و کنترل نشده باشد، ممکن است لازم باشد ابتدا وضعیت بیمار پایدار شود. همچنین مصرف داروها، عملکرد کلیه و سایر بیماری های همراه باید هنگام برنامه ریزی درمان در نظر گرفته شوند.

در نهایت، تعیین مناسب بودن آنژیوپلاستی به ارزیابی دقیق عروق و وضعیت کلی بیمار وابسته است و نمی توان تنها بر اساس یک بیماری زمینه ای درباره مناسب یا نامناسب بودن این روش تصمیم گرفت.

انواع روش های انجام آنژیوپلاستی

آنژیوپلاستی از طریق بالون

آنژیوپلاستی به وسیله بالون این روزها کمتر مورد استفاده قرار می گیرد و بیشتر برای گرفتگی عروق کرونر کاربرد دارد.

باید گرفتگی عروق کرونر را به وسیله بالون برطرف نمود.

در این روش بالون کوچکی را در ابعادی که متناسب با قطر و طول محل انسداد است در داخل عروق کرونر باد می کنند.

مدت زمانی آن را نگه می‌دارند تا پلاک کرونری ایجاد شده دچار شکستگی شود و از میزان آن کاسته شود و جریان خون به قلب افزایش یابد.

آنژیوپلاستی از طریق استنت

استنت ها به صورت قطعه لوله‌ای شکل هستند که بافت سیمی مارپیچی دارند.

بعد از بالون گذاری، استنت مورد نظر روی بالون و در قسمت نوک کاتتر قرار گرفته و آن را به سمت سرخرگ کرونری هدایت می نمایند.

با باد شدن بالن استنت نیز گشاد شده و در قسمت انسداد ایجاد شده قفل می‌گردد و رگ را باز نگه می ‌دارد.

بعد از انجام این مراحل باد بالون را خالی کرده و کاتتر مورد نظر را خارج می نمایند.

استنت وارد شده در محل خود که قسمت گرفتگی عروق است، باقی می ‌ماند، پس از چند هفته، استنت در داخل شریان ثابت می شود.

با توجه به شرایطی که بیمار دارد مدت زمانی ۲۰ الی ۶۰ دقیقه ای برای انجام دادن آنژیوپلاستی لازم است.

استنت‌ها معمولاً از فلز ساخته می‌شوند و در طول عمل آنژیوپلاستی به طور دائم در شریان‌های کرونر قرار می‌گیرند تا آنها را باز نگه دارند.

با این حال، استنت ها ممکن است از موادی ساخته شوند که در طول زمان توسط بدن جذب می شوند.

برخی از انواع استنت ها حاوی داروهایی هستند که خطر انسداد مجدد شریان (تنگی مجدد) را کاهش می دهند.

پزشک شما تصمیم خواهد گرفت که به کدام نوع استنت نیاز دارید.

روت ابلیشن

در این روش یک کاتتر با نوک مته الماسی شکل به ناحیه باریک شریان کرونری فرستاده می شود.

نوک کاتتر با سرعت بالایی می چرخد ​​و پلاک دیواره سرخرگ را می خراشد، سپس ذرات میکروسکوپی برداشته شده و توسط جریان خون شسته می شوند.

در صورت لزوم این کار چندین بار برای بهبود جریان خون تکرار می شود.

البته آنژیوپلاستی با بالون و استنت گذاری برای پزشک بسیار موثرتر و راحت تر است، بنابراین به ندرت ابلیشن ریشه توصیه می شود.

آترکتومی

در آترکتومی از کاتتری استفاده می شود که در نوک آن یک استوانه توخالی وجود دارد که یک طرف آن یک بالون و در طرف دیگر یک دریچه قرار دارد.

پس از اینکه کاتتر وارد شریان تنگ شده شد، پزشک بالون را باد می کند و دریچه روی سیلندر به پلاک داخل رگ فشار می آورد.

در این زمان، یک تیغه داخل سیلندر می چرخد ​​و پلاک فشرده شده در داخل شیر را می خراشد.

پلاک برداشته شده به محفظه کاتتر وارد می شود و سپس از رگ خارج می شود.

در صورت لزوم، این روش برای باز کردن مسیر جریان خون تکرار می شود.

با این حال، مانند فرسایش ریشه، این روش اغلب استفاده نمی شود.

مراقبت های قبل از آنژیوپلاستی

قبل از آنژیوپلاستی، باید آزمایش خون و نوار قلب انجام شود که معمولاً یک روز قبل از عمل صورت می گیرد.

شب قبل از آنژیوپلاستی نباید چیزی بخورید یا بنوشید.

اگر دندان مصنوعی یا سمعک دارید، از آنها برای برقراری ارتباط با پزشک خود در حین آنژیوپلاستی استفاده کنید.

اگر عینک می زنید، آن را با خود بیاورید.

اگر از داروهای ادرارآور، انسولین یا وارفارین استفاده می کنید، حتماً به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید.

اگر به هر چیزی حساسیت دارید، به پزشک خود بگویید، به خصوص:

• ید
• صدف
• رنگ های اشعه ایکس
• محصولات لاتکس یا لاستیکی
• انواع پنی سیلین

قبل از عمل باید آسپرین مصرف کنید، اما اگر این کار را نکردید حتما به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید.

در طی آنژیوپلاستی، شما بیدار خواهید بود، اما به شما یک آرامبخش داده می شود.

مراحل انجام آنژیوپلاستی

آنژیوپلاستی یک روش پزشکی برای باز کردن شریان‌های مسدود شده است که با دقت و تحت نظارت پزشکی انجام می‌شود.

روش انجام آنژیوپلاستی بسیار شبیه انجام آنژیوگرافی و به قرار زیر است:

آمادگی و ارزیابی اولیه

پیش از عمل، پزشک بیمار را به‌طور کامل معاینه می‌کند.

این شامل انجام آزمایش‌هایی مانند اکوکاردیوگرافی، تست استرس یا آنژیوگرافی کرونری برای بررسی میزان انسداد شریان‌ها و تعیین روش درمان مناسب است.

بیمار باید پزشک را از داروهای مصرفی، حساسیت‌ها و سابقه بیماری‌های خود آگاه کند و از مصرف داروهای رقیق‌کننده خون طبق دستور پزشک خودداری کند.

بی‌حسی و آماده‌سازی

آنژیوپلاستی معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود، هرچند در برخی موارد ممکن است بی‌هوشی عمومی لازم باشد.

پزشک یک کاتتر بالونی را از طریق شریانی در کشاله ران یا مچ دست وارد بدن می‌کند.

این شریان‌ها با استفاده از تصویربرداری آنژیوگرافی برای شناسایی دقیق محل انسداد بررسی می‌شوند.

هدایت کاتتر به محل انسداد

کاتتر بالونی از طریق شریان به سمت شریان کرونری مسدود شده هدایت می‌شود.

این فرآیند با کمک تصویربرداری فلوروسکوپی انجام می‌شود تا پزشک مسیر کاتتر را به‌دقت مشاهده کند.

گاهی از ماده حاجب برای بهتر دیده شدن رگ‌ها استفاده می‌شود.

باز کردن شریان با بالون

پس از رسیدن کاتتر به محل انسداد، بالون موجود در نوک کاتتر باد می‌شود.

این کار باعث فشرده شدن پلاک‌های چربی و رسوبات در دیواره شریان شده و جریان خون را بهبود می‌بخشد، در نتیجه شریان به حالت عادی بازمی‌گردد.

نصب استنت (در صورت نیاز)

اگر شریان نیاز به حفظ حالت باز داشته باشد، پزشک ممکن است استنتی را در محل انسداد قرار دهد.

این استنت، که می‌تواند دارویی یا غیر دارویی باشد، به‌صورت دائمی در شریان باقی می‌ماند تا از بسته شدن مجدد آن جلوگیری کند.

پایان عمل و مراقبت‌های پس از آن

پس از باز کردن شریان یا قرار دادن استنت، کاتتر از بدن خارج شده و محل ورود شریان برای جلوگیری از خونریزی پانسمان می‌شود.

بیمار به بخش ریکاوری منتقل شده و تحت نظارت دقیق قرار می‌گیرد تا از عوارضی مانند خونریزی یا هماتوم جلوگیری شود.

ممکن است پزشک داروهای رقیق‌کننده خون تجویز کند تا از تشکیل لخته در محل استنت جلوگیری شود.

مراقبت های بعد از آنژیوپلاستی

معمولا پس از ۲ الی ۶ ساعت بعد از انجام این عمل می‌توانید شروع به قدم زدن کنید.

مدت زمان بستری و نقاهت بعد از آنژیوپلاستی بستگی به نتیجه عمل دارد و متغیر است.

پس از انجام آنژیوپلاستی، رعایت توصیه‌های پزشکی برای تسریع بهبودی و پیشگیری از عوارض احتمالی ضروری است.

در ادامه، مراقبت‌های لازم و نکات تغذیه‌ای پس از این عمل شرح داده شده است:

• برای دفع مواد کنتراست استفاده‌شده در عمل، مصرف مایعات فراوان پس از بازگشت به خانه توصیه می‌شود.
• از انجام فعالیت‌های سنگین یا بلند کردن اجسام سنگین حداقل به مدت یک روز پس از عمل خودداری کنید، فعالیت‌های روزمره سبک را می‌توانید پس از ۱ تا ۲ روز از سر بگیرید.
• استحمام پس از ۴۸ ساعت بلامانع است، مشروط بر اینکه کوتاه‌مدت و در محیطی با بخار کم باشد.
• پیاده‌روی روزانه را به‌تدریج آغاز کنید؛ از ۵ دقیقه در روز شروع کرده و به‌مرور آن را به ۳۵ دقیقه افزایش دهید.
• از مصرف الکل و دخانیات به‌طور کامل پرهیز کنید.
• در صورت احساس درد یا بروز کبودی در محل آنژیوپلاستی، استفاده از کیسه آب گرم یا حوله گرم می‌تواند تسکین‌دهنده باشد.

مراقبت‌ های خانگی بعد از انجام آنژیوپلاستی

بعد از انجام آنژیوپلاستی و رفتن به منزل بیمار باید یک سری نکته را مورد توجه قرار دهد از جمله:

• برای مدت زمان یک هفتگی از داشتن رابطه جنسی و یا رانندگی کردن باید خودداری نمود.
• یک روز بعد از مرخص شدن می‌توان پانسمان خود را برداشت و دیگر نیازی به پانسمان مجدد ندارد.
• در برای یک هفته مقدار زیادی آب بنوشید تا ماده حاجب تزریق شده به درون رگ ‌های شما به کلیه‌ هایتان آسیب نرساند و از بدنتان دفع گردد.
• رژیم غذایی کم چرپ و کم نمک را پیش بگیرید.
• میوه ‌ها و سبزی هایی که تازه هستند را مورد استفاده قرار دهید.

تغذیه بعد از آنژیوپلاستی

• مصرف میوه، سبزیجات و غلات کامل
• کاهش چربی‌های اشباع و نمک
• مصرف ماهی و روغن‌های مفید برای قلب

مزایای انجام آنژیوپلاستی

در بیشتر موارد، جریان خون پس از آنژیوپلاستی بهبود می یابد.

بسیاری از مردم همچنین گزارش می دهند که علائم آنها به طور قابل توجهی پس از عمل بهبود می یابد.

این روش به پیشگیری از بیماری های قلبی و مشکلات مغزی کمک می کند.

اگر حمله قلبی داشته اید، آنژیوپلاستی می تواند شانس زنده ماندن شما را بسیار بیشتر از داروهای لخته شکن (ترومبولیز) افزایش دهد.

در ضمن می تواند خطر حملات قلبی در آینده را کاهش دهد.

این روش نسبت به سایر روش های جراحی و تهاجمی کم خطر و هزینه کمتری دارد.

فقط یک زخم در جایی که کاتترها وارد می‌شوند و زخم کوچک‌تری در پوستی که خط داخل وریدی وارد می‌شود ایجاد می‌شود.

این خط برای تزریق دارو یا تامین مایعات به صورت داخل وریدی در صورت نیاز استفاده می شود.

در مقایسه با دیگر جراحی های قلب، آنژیوپلاستی به زمان بستری کوتاه تری در بیمارست نیاز دارد.

بیمار معمولا در همان روز یا تا 48 ساعت بعد از عمل آنژیوپلاستی مرخص می شود و می تواند بسیار سریع به فعالیت های روزمره و عادی خود برگردد.

عوارض انجام آنژیوپلاستی

آنژیوپلاستی یک روش کم تهاجمی برای باز کردن عروق تنگ یا مسدود شده است و در بسیاری از بیماران با موفقیت انجام می شود.

با این حال، مانند هر اقدام تهاجمی دیگری می تواند با عوارضی همراه باشد. احتمال بروز عوارض به وضعیت عروق، محل انسداد، بیماری های زمینه ای و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد.

• ایجاد لخته خون: تشکیل لخته در محل درمان یا داخل استنت از عوارض احتمالی است و در موارد شدید می تواند باعث انسداد مجدد رگ و مشکلات قلبی شود.
  مصرف منظم داروهای ضد پلاکت پس از استنت گذاری اهمیت زیادی دارد.
• تنگی دوباره عروق: گاهی پس از باز شدن رگ، با گذشت زمان دوباره در همان محل تنگی ایجاد می شود.
  استفاده از استنت های دارویی احتمال این عارضه را کاهش داده، اما آن را به طور کامل از بین نمی برد.
• خونریزی و کبودی: محل ورود کاتتر، معمولا کشاله ران یا مچ دست، ممکن است دچار کبودی، خونریزی یا هماتوم شود.
  مصرف داروهای رقیق کننده خون می تواند احتمال خونریزی را افزایش دهد.
• آسیب یا پارگی رگ: عبور کاتتر و تجهیزات داخل عروق در موارد نادر می تواند باعث آسیب به دیواره رگ یا پارگی آن شود.
  شدت این عارضه به محل آسیب و میزان خونریزی بستگی دارد.
• آسیب کلیوی: ماده حاجب مورد استفاده در تصویربرداری می تواند در برخی بیماران، به ویژه افراد مبتلا به بیماری کلیوی، باعث تشدید موقت عملکرد کلیه شود.
• واکنش به ماده حاجب: واکنش های حساسیتی به ماده حاجب ممکن است از علائم خفیف پوستی تا واکنش های شدیدتر متغیر باشد.
• اختلالات قلبی: در موارد نادر ممکن است حین یا پس از آنژیوپلاستی مشکلاتی مانند اختلال ریتم قلب، آسیب قلبی یا سکته قلبی ایجاد شود.
• سکته مغزی: جدا شدن پلاک یا ایجاد لخته در جریان خون می تواند در موارد نادر به انسداد عروق مغزی و سکته منجر شود.
• نیاز به درمان مجدد: اگر رگ به اندازه کافی باز نشود، تنگی مجدد ایجاد شود یا عارضه ای رخ دهد، ممکن است بیمار به آنژیوپلاستی مجدد یا روش درمانی دیگری نیاز پیدا کند.

تفاوت آنژیوپلاستی با عمل قلب باز

تفاوت آنژیوپلاستی با عمل قلب باز به صورت زیر می‌باشد:

انجام آنژیوپلاستی در کرج

آنژیوپلاستی روشی است که به وسیله آن باعث رفع گرفتگی در عروق و شریان هایی که دچار تنگی و انسداد شده می گردند.

در آنژیوپلاستی، روش کار آن به این صورت است که با به کارگرفتن لوله ای فلزی که تور مانند است و به آن استنت می گویند، موجب رفع انسداد شده و گرفتگی را برطرف می کنند تا جریان خون به خوبی صورت بگیرد.

در کلینیک دکتر اسدزاده همه ی پرسنل تمام تلاش خود را می‌کند تا بتوانند به بهترین شکل ممکن به مراجعه کنندگان عزیز خدمات رسانی کنند.

هزینه آنژیوپلاستی قلب در کرج

هزینه آنژیوپلاستی قلب در کرج به عوامل مختلفی بستگی دارد.

این عوامل عبارت اند از:

• نقطه مکانی و محلی که کلینیک در آنجا قرار گرفته
• از چه مدل دستگاه هایی استفاده می‌شود
• هزینه عمل دکتر

سوالات متداول

آنژیوپلاستی یکی از روش های مداخله ای برای باز کردن عروق کرونر تنگ یا مسدود شده است.

در ادامه، به پرسش هایی درباره محدودیت های این روش، مراقبت های پس از آن و شرایطی که ممکن است نیاز به بررسی بیشتری داشته باشد پاسخ می دهیم.

آیا آنژیوپلاستی برای همه بیماران قلبی انجام می شود؟

خیر. انتخاب آنژیوپلاستی به محل و شدت گرفتگی، تعداد عروق درگیر، وضعیت عضله قلب و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد.

در بعضی افراد، دارودرمانی یا جراحی بای پس می تواند گزینه مناسب تری باشد.

آیا گرفتگی کامل رگ قلب با آنژیوپلاستی قابل درمان است؟

برخی انسداد های کامل، به ویژه انسداد های مزمن، با روش های مداخله ای قابل درمان هستند، اما پیچیدگی آنها بیشتر است و موفقیت روش به محل انسداد و ویژگی های رگ بستگی دارد.

بنابراین، گرفتگی کامل به تنهایی به معنی غیر ممکن بودن آنژیوپلاستی نیست.

آیا فشار خون بالا مانع انجام آنژیوپلاستی می شود؟

فشار خون بالا به خودی خود معمولا مانع قطعی انجام آنژیوپلاستی نیست.

اگر فشار خون بسیار بالا و کنترل نشده باشد، ممکن است ابتدا نیاز به پایدار شدن وضعیت بیمار وجود داشته باشد.

آیا بیماری کلیوی روی انجام آنژیوپلاستی تاثیر دارد؟

بله. در آنژیوپلاستی معمولا از ماده حاجب استفاده می شود و عملکرد کلیه می تواند در ارزیابی خطر عوارض اهمیت داشته باشد.

در افراد مبتلا به بیماری کلیوی، میزان خطر و اقدامات پیشگیرانه باید پیش از انجام procedure بررسی شود.

آیا بعد از آنژیوپلاستی احتمال گرفتگی دوباره رگ وجود دارد؟

بله، احتمال تنگی مجدد وجود دارد، هرچند استنت های دارویی این خطر را نسبت به نسل های قدیمی تر استنت کاهش داده اند.

مصرف منظم داروهای تجویز شده و کنترل عواملی مانند فشار خون، دیابت، چربی خون و سیگار در کاهش خطر اهمیت دارد.

بعد از آنژیوپلاستی چه زمانی می توان فعالیت های روزمره را شروع کرد؟

زمان بازگشت به فعالیت به محل ورود کاتتر، شرایط قلب، علت انجام آنژیوپلاستی و وجود عوارض بستگی دارد.

فعالیت های سنگین معمولا باید تا زمانی که تیم درمان اجازه دهد محدود شوند.

آیا قطع داروهای رقیق کننده خون بعد از آنژیوپلاستی خطرناک است؟

قطع خودسرانه داروهای ضد پلاکت مانند آسپرین یا داروی دوم ضد پلاکت می تواند خطر تشکیل لخته داخل استنت را افزایش دهد.

مدت مصرف این داروها باید دقیقا طبق برنامه درمانی تعیین شده باشد.

آیا آنژیوپلاستی از حمله قلبی در آینده جلوگیری می کند؟

آنژیوپلاستی می تواند جریان خون را در رگ درمان شده بهبود دهد، اما به تنهایی تمام عوامل خطر بیماری عروق کرونر را برطرف نمی کند.

کنترل فشار خون، چربی خون، دیابت، ترک سیگار و پیگیری منظم همچنان اهمیت دارد.

چه علائمی بعد از آنژیوپلاستی نیاز به بررسی فوری دارند؟

درد یا فشار شدید قفسه سینه، تنگی نفس قابل توجه، غش، خونریزی شدید یا تورم قابل توجه در محل ورود کاتتر از علائمی هستند که نیاز به ارزیابی فوری دارند.

شدت و نوع علائم می تواند تعیین کننده اقدام بعدی باشد.