آنژیوگرافی قلب جزو روش ‌های تشخیص تهاجمی می‌ باشد که در مورد قلب، ساختاری که دارد و عملکرد آن، اطلاعات مفیدی را ارائه می ‌دهد.

با استفاده از آنژیوگرافی در کرج، عروق کرونری مورد بررسی قرار گرفته و اطلاعات مفیدی در رابطه با مسدود بودن یا نبودن آنها به دست می ‌آید.

می توان ناهنجاری های موجود در عضله قلب و دریچه قلب را هم با استفاده از آنژیوگرافی قلب مشخص نمود.

آنژیوگرافی قلب با استفاده از تصویربرداری اشعه ایکس انجام می گیرد و رگ های قلبی را به خوبی نشان می دهد.

برای انجام آن نوعی رنگ را به رگ تزریق کرده تا با استفاده از اشعه ایکس بتوانند داخل رگ ها را به خوبی مشاهده کنند.

از طریق دستگاه اشعه ایکس و رنگی که به رگ تزریق می‌ شود می توان تصاویری از رگ‌ ها تهیه کرد و در مانیتور آنها را مشاهده نمود.

تصاویر تهیه شده هر گونه انسداد و تنگی در عروق کرونری را نشان می دهد و با استفاده از نتیجه آن پزشک می تواند در مورد اینکه کدامیک از رگ ‌ها باعث بروز این مشکل قلبی شده است تصمیم گیری نماید.

انواع آنژیوگرافی

آنژیوگرافی به دو صورت انجام می شود:

آنژیوگرافی از دست

در آنژیوگرافی از طریق دست کاتتر از راه رگ های موجود در دست به سمت قلب منتقل می شود.‌

برای انجام آن بیشتر از رگ های رادیال‌ در مچ دست استفاده می شود که کمترین آسیب و درد را برای بیمار به همراه دارد.

انجام آنژیوگرافی از طریق دست باعث می‌ شود که بیمار سریع‌ نر از بیمارستان مرخص گردد.

در این روش بیمار در همان روزی که عمل را انجام داده است می‌ تواند مرخص شده و به منزل خود بازگردد.

البته مرخص شدن وی بسته به بررسی میزان خونریزی توسط پرستار دارد یعنی چنان چه همه چیز نرمال و اوکی بود اجازه ترخیص صادر می گردد و امکان بازگشت به منزل وجود دارد.

بیشتر افراد در روز اول با کمی خستگی روبرور بوده و تا یک هفته در محل آنژیوگرافی درد دارند.

آنژیوگرافی از پا

در آنژیوگرافی از طریق پا کاتتر را از شریان فمورال موجود در کشاله ران وارد بدن می کنند و آنژیوگرافی را انجام می دهند.

این روش را برای بیمارانی استفاده می کنند که امکان آنژیوگرافی از طریق دست برایشان فراهم نیست.

انجام آنژیوگرافی از طریق پا باعث می‌ شود که بیمار مدت زمان بیشتری را در بیمارستان سپری کند و دیرتر مرخص گردد.

بیشتر مردم در همان روز امکان بازگشت به منزل را دارند.

کاربرد های آنژیوگرافی قلب

آنژیوگرافی قلب روش تشخیصی مهمی است که باعث بررسی دقیق رگ‌ های خونی می‌ شود.

از کاربرد های آنژیوگرافی قلب می توان به موارد زیر اشاره نمود:

تشخیص دادن وجود انسداد در عروق کرونر یا تنگ شدن این عروق

با استفاده از آنژیوگرافی قلب می توان ناحیه های باریک و مسدود شده عروق را که موجب ایجاد درد قفسه سینه و نفس تنگی و بروز حملات قلبی شده است.

مشخص کرده و با تشخیص به موقع از عوارض احتمالی جلوگیری نمود.

برنامه ریزی جهت درمان های مداخله ای

با استفاده از آنژیوگرافی قلب می توان به پزشکان این امکان را داد که، متناسب با شدت و ناحیه انسداد ایجاد شده است.

تصمیم درست برای انتخاب راهکار های درمانی (گذاشتن استنت یا آنژیوپلاستی) را بگیرند و از طریق یکی از این روش ها انسداد ایجاد شده را رفع کنند.

اطلاعات به دست آمده از طریق آنژیوگرافی قلب برای برنامه ریزی های مربوط به بای پس عروق کرونری هم مناسب و ضروری است.

بررسی کردن عملکرد عروق کرونری بعد از درمان شدن

با استفاده از این روش مقدار موفقیت درمان هایی چون استنت گذاری یا جراحی بای پس، مورد ارزیابی قرار می گیرد و عوارض احتمالی بعد از مداخله مشخص می گردد.

ارزیابی کردن علت وجود علائم غیرطبیعی در فرد

زمانی که علائم و نشانه های غیر‌طبیعی چون خستگی زیاد از حد، داشتن درد در قفسه سینه و کم شدن توانایی های روزانه در فردی ظاهر شد می توان آنژیوگرافی را جهت مشخص شدن علت آنها به کار گرفت.

شناسایی کردن ناهنجاری های مادرزاری در قلب و عروق قلب

ناهنجاری های مادرزادی موجود در قلب و عروق آن با استفاده از آنژیوگرافی قلب قابل مشاهده بوده و می توان برای درمان آنها اقدامات درمانی لازم را انجام داد.

بررسی های انجام شده در مواقع اورژانسی

در مواقعی چون بروز حملات قلبی می توان با استفاده از آنژیوگرافی علت این عارضه را مشخص کرد و در جهت درمان آن اقدامات لازم را انجام داد.

دلیل استفاده از آنژیوگرافی قلب

آنژیوگرافی قلب را برای بررسی کردن سلامت رگ‌ های قلبی و چگونگی جریان یافتن خون استفاده می کنند و از طریق آن می توان اختلالات زیر را مشخص نمود:

• باریک شدن شریان های قلب که به آن آترواسکلروز می گویند و موجب بروز سکته مغزی و حمله قلبی می گردد.
• برآمدگی رگ‌ های خونی مغز که به آن آنوریسم مغزی می گویند.
• تشخیص دادن بیماری موجود در شریان های محیطی چون کم شدن مقدار خونرسانی به عضلات پا ها
• وجود لخته خون در داخل ریه ها که باعث ایجاد انسداد در شریان های ریوی می گردد.
• داشتن درد در قفسه سینه که علت آن کم شدن جریان خون در عضله های قلب است و به آن آنژین می گویند.
• مشخص شدن انسداد موجود در مسیر خونرسانی به کلیه ها

کاندید های مناسب آنژیوگرافی قلب

انژیوگرافی قلب برای افراد زیر انجام می شود:

• افرادی که در ناحیه قفسه سینه خود دارای درد هستند، به صورتی که درد موجود هنگام استرس و انجام فعالیت شدید تر شود.
• افرادی که در آزمایشات قلبی مثل تست ورزش، اکو قلب یا انجام اسکن قلب، دارای نتایج غیرطبیعی هستند.
• افرادی که دارای فشار خون بالا هستند یا بیماری دیابت دارند ریسک آسیب پذیری عروق کرونری بالاتری هم دارند.
• افرادی که به حمله قلبی مشکوک هستند یعنی علائم مربوط به حمله قلبی مثل درد در قفسه سینه، تعریق سرد و بروز حالت تهوع در آنها دیده شود.
• افرادی که دارای سابقه خانوادگی در ابتلا به بیماری های قلبی هستند، دارای ریسک بالاتری هم در ابتلا به بیماری های قلبی می باشند.
• افرادی که نیاز به جراحی های بزرگ مثل تعویض دریچه قلب دارند و باید پیش از جراحی وضعیت قلبشان مورد بررسی قرار گیرد.

کاندید های نامناسب انجام آنژیوگرافی قلب

انجام آنژیوگرافی قلب برای برخی افراد مناسب نیست و نباید به کار گرفته شود از جمله:

• افرادی که دارای مشکلات شدید کلیوی هستند. زیرا برای انجام آنژیوگرافی به فرد بیمار ماده حاجب تزریق می‌ شود که این ماده بر روی کلیه عملکردی منفی دارد.
• افرادی که به ماده حاجب تزریقی در آنژیوگرافی حساسیت دارند و نسبت به آنها واکنش آلرژیک شدید نشان می دهند.
• افرادی که مبتلا به اختلالات خونریزی یا اختلالات لخته خون هستند چون ریسک خونریزی در آنها بالا است نباید از آنژیوگرافی قلب استفاده کنند.
• افرادی که دارای بیماری های قلبی پیچیده هستند ممکن است با آنژیوگرافی به دیواره رگ هایشان آسیب وارد شود.

عوارض آنژیوگرافی قلب

آنژیوگرافی قلب جزو روش های ایمن محسوب می‌ شود ولی باز هم امکان دارد باعث بروز یکسری عارضه احتمالی در فرد بیمار شود که این عارضه ها به شرح زیر هستند:

• خونریزی و کبود شدن ناحیه ورود کاتتر که جزو شایع ترین عارضه ها است.
• ایجاد عفونت در محل ورود کاتتر که با التهاب، قرمزی و درد همراه است.
• آسیب دیدن عروق یا عصب ها در زمان ورود کاتتر به بدن
• ایجاد آریتمی قلب در برخی بیماران
• آسیب دیدن کلیه ها به دلیل استفاده از ماده حاجب
• بروز حملات قلبی یا سکته کردن
• داشتن آلرژی و حساسیت به ماده حاجب